เมื่อวานขณะที่ำกำลังจะ submit paper แล้ว abstract เกินมา 116 words จาก 200 ตัดไปตัดมา ได้น้อยสุดเหลือ 223 words เลยส่งไปให้ Iain ช่วยตัดต่ออีกนิด แล้วก็ไม่ได้ submit ต่อ

 

วันนี้ อ้วนโทรมาบอกว่า Iain ส่ง mail มาแต่เช้า เรื่อง abstract ก็เลยเปิดคอมดู อืม จริงด้วย แต่ส่ง mail มาบอกว่าเปิดไฟล์ไม่ได้ซะงั้น เหอๆ เลยส่งไปใหม่ เวลา Iain เปิด mail จากที่บ้านมีปัญหาทู้กที ก็ส่งไฟล์เดิม แบบเดิมน่ะแหละ แต่รู้ว่า Iain ที่ทำงานไม่ีมีปัญหาหรอก

 

ก็ รอ รอ รอ ก็ไม่มี mail ตอบมาซักที Mandy บอกว่าวันนี้ Iain จะว่างตอนบ่ายๆ กำลังคิดว่าจะออกจากบ้านไปตามดี หรือว่า รอให้ส่ง mail มาก่อน ก็บวกด้วยวันนี้อากาศหนาว + ฝนตก + เมื่อวานเกือบไม่สบายเพราะอากาศหนาวและฝน อ้วนยังไม่อยากไป shopping วันนี้ อยากไปพรุ่งนี้ ก็เลยตัดสินใจรอก่อน เพราะถ้า Iain ไม่ว่างแบบเมื่อวาน ไปก็เก้อ (อ้วนยังไม่อยากให้ไปนั่นเอง)

 

ด้วยความหุดหิดเล็กน้อย ทำอะไรไม่ได้ ไปโรงเรียนอ้วนก็ไม่อยากให้มา ก็เลยเซ็งๆ ไปกินข้าวกะแอบหมูกะหอยแครง เนื่องจากมัวแต่แกะหอย กินเสร็จกลับมา Iain ก็ตอบ mail มาตั้งแต่ 45 นาทีที่แล้ว เหอๆ

 

Iain ส่ง abstract ใหม่กลับมาให้แระ เหลือ 192 words ตัดจนเหี้ยนไม่มี introduction เลย เหอๆ แต่อย่างอื่นก็เหมือนของเราแค่ตัด introduction ออกไป แล้วบอกว่า เนื่องจากมี bit of a hiccup in submission ก็จะขออ่าน paper อีกที ช่วยส่งมาให้วันนี้ จะอ่านคืนนี้

 

เหอๆ อ่าน email แล้วรู้สึกเหมือนคนไทย สำนวนไทยที่บอกว่า จิ้งจกทักก็ยังต้องฟังเลย เหมือนว่า มีอะไรมาสะดุดเล็กน้อยในการ submit paper อย่ากระนั้นเลย อ่านอีกทีดีกว่า ไรแบบนี้

 

ก็ดีนะ เพราะเราก็รู้สึกแบบนี้เหมือนกัน เวลามีอะไรสะดุด ทำอะไรไม่ได้ บางทีต้องกลับมานั่งทบทวน หรือตรวจทานอีกครั้งหนึ่ง submit ช้าไป 1 วัน ดีกว่าโดน revise เยอะแยะ วุ่นวายเนอะ